حوزه علمیه حضرت زینب(س) سریش آباد

امام باقر علیه السلام فرمود:

از پیامبر (ص) درباره ی بهترین بندگان سوال شد، حضرت فرمود: کسانی اند که چون کار نیکی انجام دهند خوشحال و شاد می شوند، و هنگامی که کار زشتی از آنان سر زند از خدا طلب مغفرت می کنند، زمانی که نعمتی به آنان عطا شود سپاس می گذارند، و چون به بلا و آزمایشی مبتلا شوند صبر و شکیبایی می ورزند ، و هنگامی که از کسی به خشم آیند گذشت می کنند.

به کجا چنین شتابان؟
گَوَن از نسیم پرسید.
-  دل من گرفته زینجا،
هوس سفر نداری
زغبار این بیابان؟
-  همه آرزویم، اما
چه کنم که بسته پایم….
-  به کجا چنین شتابان؟
-  به هر آن کجا که باشد به جز این سرا سرایم.
-  سفرت به خیر! اما، تو و دوستی، خدا را
چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی،
به شکوفه ها، به باران،
برسان سلام ما را

شعراز :دکتر محمد رضا شفیعی کد کنی

اساس اسلام چیست؟

رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلم فرمودند:

 أساس الاسلام حبّی و حبّ أهل بیتی. 

 اساس اسلام، دوستی من و اهل بیت من است. 

مصدر: كنز العمال، ج 12، ص 105، ح 34206؛ در المنثور، ج 6، ص 7. 

و رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلم فرمودند:

لكلّ شیء أساس، و أساس الاسلام حبّنا أهل البیت.

 برای هر چیزی اساسی است، و پایه ی اسلام حبّ ما اهل بیت است.

مصدر:  المحاسن، ج 1، ص 247 ح 461. 

و خداوند متعال در قرآن کریم درباره اسلام چنین می فرماید که:

وَمَن يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلَامِ دِينًا فَلَن يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ [٣:٨٥]

و هر کس جز اسلام آیینی برای خود انتخاب کند، از او پذیرفته نخواهد شد؛ و او در آخرت، از زیانکاران است.

وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُوَ يُدْعَىٰ إِلَى الْإِسْلَامِ ۚ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ [٦١:٧]

چه کسی ظالمتر است از آن کس که بر خدا دروغ بسته در حالی که دعوت به اسلام می‌شود؟! خداوند گروه ستمکاران را هدایت نمی‌کند!

أفَمَن شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلَامِ فَهُوَ عَلَىٰ نُورٍ مِّن رَّبِّهِ ۚ فَوَيْلٌ لِّلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُم مِّن ذِكْرِ اللَّهِ ۚ أُولَٰئِكَ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ [٣٩:٢٢]

آیا کسی که خدا سینه‌اش را برای اسلام گشاده است و بر فراز مرکبی از نور الهی قرار گرفته (همچون کوردلان گمراه است؟!) 

وای بر آنان که قلبهایی سخت در برابر ذکر خدا دارند! آنها در گمراهی آشکاری هستند!

پس اسلام تنها خانه ای است که هر کس در آن درآید مورد مقبول خداوند است، و چنانکه نبی اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: اساس اسلام محبت اهل بیت علیهم السّلام است. از این ۲ سخن می توان نتیجه گرفت که: هر چه محبت الهی نسبت به اهل بیت علیهم السّلام در دل بنده شدت یابد نتیجتا درجات و کمالات بندگان کاملتر خواهد شد.

و بندگانی که سهمی از محبت اهل بیت علیهم السّلام ندارند، نتیجتا از اسلام و عبادت خداوند متعال سهمی ندارد،

چنانکه امام صادق علیه السّلام فرمودند:

من عرف حقّنا و أحبّنا،  فقد احبّ الله تبارك و تعالی

هر كس حق ما را شناخته باشد و ما را دوست بدارد، در حقیقت خداوند تبارك و تعالی را دوست داشته است.

مصدر: كافی، ج8، ص 112، ح 98. 

از این روست که رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلم  فرمودند:

 لا یومن عبد حتی أكون أحب الیه من نفسه, و أهلی أحبّ الیه من أهله و عترتی أحب إلیه من عترته و ذاتی أحب الیه من ذاته:

 هیچ بنده ای ایمان كامل پیدا نمی كند، مگر اینکه در نزد او من دوست داشتنی تر نزد او در نزد خودش باشم، 

و نیز اهل بیتم از اهلش محبوب تر باشد، و عترتم از عترتش دوست داشتنی تر باشد، و ذات من از ذات او در نزد او محبوب تر باشد. 

مصدر:  المعجم الكبیر، ج7، ص 86، ح6416؛ امالی صدوق، ص 274، ح 9

و ایضا در بیان اسرار عبادت است که رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلم فرمود:  

حبّ آل محمد یوماً خیر من عباده سنه ، و من مات علیه دخل الجنّه:

یك روز دوستی آل محمد، بهتر از یك سال عبادت است، و كسی كه بر آن دوستی بمیرد، داخل بهشت می شود.

مصدر:  نورالابصار، ص 127؛ كافی، ج 2، ص 46، ح 3.

و از امام صادق علیه السلام در رجال کشی است که فرمودند:

کذب من ادعی محبتنا و لم یتبرأ من عدونا:

دروغ می‌گوید کسی که ادعای محبت و دوستی ما را دارد، اما از دشمن ما بیزاری نمی‌جوید

و اینجاست که سر کلام رسول الله صلی الله علیه و اله آشکار میشود که فرمودند:

 یا علی لو ان امتی صاموا حتی یکونوا کالحنایا، و صلوا حتی یکونوا کالاوتار، ثم ابغضوک لاکبهم الله فی النار.

ای علی اگر فردی از امت من انقدر روزه بگیرند تا آنجا که کمرشان همانند قوس و کمان خمیده شوند، 

و آن قدر نماز بخوانند تا چون زه کمان لاغر گردند،اما با تو دشمنی نمایند، خداوند آن ها را به صورت در آتش می افکند. 

مصادر: تاریخ دمشق ابن عساکر بخش امام امیرالمومنین ج۱ص۱۴۵ شماره ۱۷۹ به نقل از جابر بن عبدالله - مناقب ابن مغازلی ص۲۹۷ شماره ۳۴۰ - فرائد السمطین ج۱ص۵۱ شماره ۱۶ - کفایة الطالب ص۱۷۹و در چ دیگر ص۳۱۸

و طی ۲۳ سال رسالت عادت رسول اللهصلی الله علیه و اله این بود که امیر المومنین علیه السلام را در مواطن کثیره چنین مخاطب قرار میفرمودند که:

 یا علی لو ان احدا عبدالله حق عبادته، ثم شک فیک و اهل بیت (فی) انکم افضل الناس کان فی النار:

ای علی، اگر کسی آنچنان که شایسته عبادت خداوند است او را عبادت کند،اما درباره افضلیت تو و اهل بیت علیه السلام بر دیگر مردم شک نماید، سرنوشتی جز آتش در انتظار او نخواهد بود.

 مصادر: مودة القربی موده هفتم ص۲۲، و در ینابیع الموده ۲/۲۹۸

و بسند متواتر از نبي صلّی الله علیه و آله و سلم نقل شده که فرمودند:

مثل اهل بيتي فيكم مثل سفينه نوح  من دخلها نجا، و من تخلف عنها هلك:  

مثل خاندان من در ميان شما همانند كشتي نوح است، هركس كه وارد كشتي شد نجات پيدا كرد 

و كسي كه از سوار شدن سرباز زد نابود شد.

و عن صفوة الأخبار عن الثمالي عن أبي جعفر عن آبائه عليهم السّلام قال: قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله لعلي عليه السّلام: ما ثبت اللّه حبّك في قلب امرئ مسلم فزلّت به قدم على الصراط، إلاّ ثبت له قدم حتى أدخله اللّه بحبّك الجنة.

و این عشق الهی در هنگام سختیها و حوادث دنیا و آخرت بنده را از آفات حفظ می کند، چنانکه رسول الله صلی الله علیه و اله به امیر المومنینعلیه السلام فرمودند:

  یا علی، خداوند محبت تو را در قلب هیچ بنده ای محکم نگرداند، مگر اینکه اگر یک پای او در صراط بلغزد پس خداوند پای دیگر او را ثابت و محکم گرداند، تا آنجا که او را به بهشت وارد کند. 

سلام به شما دوست امیرالمؤمنین علیه السلام

شش روز تا غدیر باقیست. در روز عرفه، به حقانیت حج مولایمان امام حسین علیه السلام، ظهور آخرین

وارث غدیر را از خداوند می خواهیم. همان که پیامبر (ص) در خطبه غدیر بارها از او یاد فرمود.

قالَ الامام الجوادعليه السلام : لا يَضُرُّكَ سَخَطُ مَنْ رِضاهُ الْجَوْر.ُ

فرمود: كسى كه طالب رضايت خداوند متعال باشد، دشمنى ستمگران ، او را زيان و ضرر نمى رساند.

دین یعنی علی

في معاني الأخبار، و عنه البحار، بإسناده عن الصادق جعفر بن محمد عن أبيه عن آبائه عليهم السّلام قال: قال أمير المؤمنين عليه السّلام: 

«لأنسبن الإسلام نسبة لم ينسبه أحد قبلي و لا ينسبه أحد بعدي: الإسلام هو التسليم و التسليم،

هو التصديق و التصديق، هو اليقين، و اليقين هو الأداء، و الأداء هو العمل، إن المؤمن أخذ دينه

عن ربه و لم يأخذه عن رأيه، أيها الناس دينكم دينكم فتمسكّوا به و لا يزيلنكم و لا يردّنكم أحد عنه، لأنّ السيئة فيه خير من الحسنة في غيره، لأن السيّئة فيه تغفر و الحسنة في غيره لا تقبل».

اميرالمؤ منين عليه السلام فرمود:  اسلام را چنان بيان مى كنم كه كسى پيش از من و پس از چنين بيان نخواهد كرد:

همانا اسلام همان تسليم است، و تسليم همان تصديق است و تصديق همان يقين نمودن است، و يقين همان اقرارکردن است، و اقرار همان عمل و كردار است. 

به راستى كه مؤ من دين خود را از انديشه خود نمى گيرد بلكه به آنچه كه از پروردگارش به او رسيده است تمسك می جويد.

اي مردم، دين خود، دین خود، را مواظب باشيد، مبادا کسي شما را از دينتان لغزانده

و منحرف کند. 

زيرا گناه اگر همراه با اعتقاد صحيح باشد، بهتر از کار نیکی است که با عقائد باطل انجام گيرد. 

زيرا گناهي که با دينداري همراه باشد بخشوده شده، و حسنه اي که با انحراف فکري قرين باشد، مورد پذيرش خدا قرار نمي گيرد

في تفسير البرهان، روى العياشي عن محمد بن مسلم عن الامام الباقر عليه السلام : 

سألته عن قوله تعالى: إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ، قال: «التسليم لعلي بن أبي طالب عليه السّلام بالولاية»

از امام باقر عليه السلام روايت كرده كه در معناى آيه : (ان الدين عند اللّه الاسلام: دین در نزد

خدا، اسلام است) پرسیدم، 

فرمود: دین اسلام يعنى تسليم شدن به ولايت على بن ابيطالب عليه السلام.

في تفسير نور الثقلين، في تفسير علي بن إبراهيم قوله: الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ، قال:

«ذلك لمّا نزلت ولاية أمير المؤمنين عليه السّلام».

و در  تفسير نور الثقلين درمعنای این قول خداوند که فرموده: الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ دِينِكُمْ:

امروز كافران از اينكه به دين شما دستبرد بزنند، 

طمع خود را بريدند، فرمود: در اینجا دین همان ولايت اميرمؤمنان علي عليه ‏السلام است.

قال الامام الصادق علیه السلام: نحن دین الله، و نحن انصار دین الله، و نحن المجادلون فی دین الله علی لسان سبعین نبیاً

و فرمود: ما دین خداوند هستیم، و ما انصار دین الله هستیم، و ما در زبان ۷۰ پیامبر در دین خداوند مجادله کننده در راه حق هستیم.

و فيه عن عيون أخبار الرضا عليه السّلام بإسناده إلى الرضا عليه السّلام حديث طويل و فيه

يقول عليه السّلام: «و أنزل في حجة الوداع و هي آخر عمره صلّى اللّه عليه و آله الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ

لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ و أمر الإمامة من تمام الدين».

و فيه عن روضة الكافي في خطبة الوسيلة لأمير المؤمنين عليه السّلام و في ذيلها: «فكانت

ولايتي كمال الدين و رضا الرب جل ذكره».

و در همین مورد از روضة كافي در خطبة الوسيلة از أمير المؤمنين عليه السّلام است که فرمود: 

پس ولايت من همان كمال دين، و رضایت الرب الارباب است.

و فی البحار عن ارشاد القلوب عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ علیه السلام قَالَ: لِاَهْلِ الْجَنَّةِ اَرْبَعُ عَلَامَاتٍ؛

وَجْهٌ مُنْبَسِطٌ وَ لِسَانٌ فَصِیحٌ لَطِیفٌ وَ قَلْبٌ رَحِیمٌ وَ یدٌ مُعْطِیةٌ. 

از حضرت صادق علیه السلام روایت است كه علامت اهل بهشت چهار چیز است: 

چهره ای گشاده، زبانی گویا و لطیف، قلبی مهربان، و دستی بخشنده. 

قالَ الامام الجوادعليه السلام : أ فْضَلُ الْعِبادَةِ الاْ خْلاصُ.

فرمود: با فضيلت ترين و ارزشمندترين عبادت ها آن است كه خالص و بدون ريا باشد.

سالهای پیش بال آسمانی داشتیم بال پرواز کران تا بی کرانی داشتیم گاه گاهی جمعه ها اهل زیارت می شدیم گاه گاهی میل سجده ، جمکرانی داشتیم ثانیه ثانیه هامان پای آقا می گذشت آی مردم ، یک زمان ،صاحب زمانی داشتیم

این جمعه هم از دیدن رویت خبری نیست دیگر نفسم هم، نفسِ معتبری نیست رد می شود این جمعه و تا لحظه آخر از آمدن سبز تو اما اثری نیست ای شاه کلیدِ همه قفلِ قفسها مرغان قفس را تو نباشی که پری نیست

جمعه ام شب شد و گویا خبری از یارم نیست دل شکست و ز چه رو دلبر و دلدارم نیست جز تماشای جمال تو عزیز زهرا مرهمی بر دل غمدیده و بیمارم نیست

خدا کند که رضایم فقط رضای تو باشد / هوای نفس نباشد همه هوای تو باشد خداکند که گزارت فِتد به منظر چشمم / که سجده گاه نمازم به جای پای تو باشد . .

دیگر شده ام دچار وسواس بیا بدجور به عصر جمعه حساس بیا گفتی به عموی خود ارادت داری این بار قسم به دست عباس بیا

روزی هزار بار دلت راشکسته ام بیخود به انتظار وصالت نشسته ام هربار این تویی که رسیدی و در زدی هربار این منم که در خانه بسته ام هر جمعه قول میدهم آدم شوم ولی هم عهد خویش هم دلت راشکسته ام

باز هم آدينه اي آمد ولي مهدي كجاست؟ يك نفر مي گفت مهدي جمعه ها در كربلاست رو به سوي كربلا كردم كه فريادش زنم باز هم با ندبه اي از هجر مولا دم زنم آمد از سويي ندايي: اي اهل انتظار! اندكي ديگر صبوري، مي رسد ديدار يار

غفلت از یار،گرفتار شدن هم داردازشما دورشدن،زار شدن هم داردعیب ازماست که ازدیدنتان محرومیم…………….چشم بیمارشده،تارشدن هم داردمهدیا(علیه السلام) لطف نما،درد مرا درمان کن……غم هجران تو،بیمارشدن هم دارد

اللهم عجل لولیک الفرج

قالَ الجواد عليه السلام : مَنِ اسْتَحْسَنَ قَبيحا كانَ شَريكا فيهِ.

فرمود: هر كه كار زشتى را تحسين و تأييد كند، در عِقاب آن شريك مى باشد.