حوزه علمیه حضرت زینب(س) سریش آباد

رخت-زیبای آسمانی را

خواهرم با غرور بر سر کن

نه خجالت بکش نه غمگین باش

چادرت ارزش است باور کن

بوی - زهرا و مریم و هاجر

از پر - چادرت سرازیر است

بشکند آن قلم که بنویسد:

دِمُدِه گشت و دست و پا گیر است

توی بال - فرشته ها انگار

حفظ وقت - عبور می آیی

کوری - چشمها ی بی عفت

مثل یک کوه نور می آیی

حفظ و پوشیده در صدف انگار

ارزش و شأن خویش میدانی

باوقار ی و مثل یک خورشید

پشت - یک ابر تیره میمانی

خسته ای از تمام مردم شهر

از چه رو این قدر تو غم داری؟

نکند فکر این کنی شاید

چیزی از دیگران ت کم داری!!

قدمت روی شهیر جبریل

هر زمانی که راه می آیی

در شب - چادرت تو می تابی

مثل یک قرص - ماه می آیی

سمت - جریان - آبها رفتن

هنر - هر شناگری باشد

تو ولی باز استقامت کن

پیش - رو جای بهتری باشد

پر بکش سمت اوج میدانم

که خدا با تو است در همه جا

پر بزن چادرت تو را بال است

و بدان می برد تو را بالا

در زمانی که شأن و ارزش جز

به دماغ و لبا س  و ماشین نیست

توی چادر بمان و ثابت کن

ارزش واقعی زن این نیست…!!!