حوزه علمیه حضرت زینب(س) سریش آباد

حجر فرزند “عدی” از قبیله کنده، از جمله قبایل یمنی بود که به کوفه مهاجرت کرد، از سال ۳۵ ه.ق در زمره شیعیان و همراهان حضرت علی(علیه السلام) درآمد.

با آغاز حکومت امیرمؤمنان علی (علیه السلام) در جنگ‌های جمل، صفین، و نهروان همراه امام (علیه السلام) جنگید. او لحظاتی قبل از شهادت امام علی (علیه السلام) از توطئه اشعث و ابن ملجم آگاهی یافت، اما قبل از رسیدن به حضرت (علیه السلام) و پیشگیری از این واقعه امیرمؤمنان (علیه السلام) به شهادت رسید.

بعد از شهادت امام علی (علیه السلام) حجر بر خلاف میل والی کوفه در میان مردم حضرت (علیه السلام) را ستایش نمود. تا اینکه در سال ۵۰ ه.ق یا ۵۲ و یا ۵۳ توسط زیاد بن ابیه به جرم مخالفت بر علیه حکومت دستگیر گشت. زیاد او و ۶ نفر از یارانش را به نزد معاویه فرستاد، معاویه نیز دستور داد، هدبه بن فیاض دستان آن‌ها را بسته و در همان محله «مرج عذرا» که خود حجر فاتح آن بود، گردنش را قطع کنند، پیکر پاک او را در همان سرزمین به خاک سپردند. او اولین شهید اسلام بود، که با دستان بسته به شهادت رسید.
تروریستهای تکفیری و وهابیون سوری در جدیدترین جنایت خود، به نبش قبر “حجر بن عدی” از فدائیان و صحابی حضرت علی (علیه السلام) پرداختند.

حجر بن عدی به دستو معاویه و با دستان بسته به شهادت رسید.
تروریستها پس از نبش قبر این شهید اسلام در منطقه ی “مرج عذار” که در حال حاضر “غوطه” نامیده می شود، قبر را کاملا تخریب کردند