حوزه علمیه حضرت زینب(س) سریش آباد

یکی از ویژگیهای انسان داشتن اراده است که بواسطه ی آن افعال و اعمالی را انجام می دهد
اندیشمندان تعاریف مختلفی از اراده ارائه نموده اند که به صورت کلی می توان گفت:
حالت يا صفتى دانست كه پس از تصوّر منفعت يا مصلحت در فاعل حاصل، و موجب ترجيح يكى از دو طرف مى‌شود;
عوامل زیادی باعث تقویت یا تضعیف اراده می شوند که مهمترین آنها مقاومت در برابر خواسته های نفسانی و شکستها می باشد؛ ضمن اینکه داشتن نظم و برنامه ریزی در زندگی اصلی مهم در تقویت اراده و رسیدن به موفقیتهاست زندگی برخی بزرگان در این رابطه مطلب فوق را روشنتر می سازد :

روزى شهید محراب آیت اللَّه مدنى به خادمش گفت: هوس کباب کرده‏ ام، مى‏توانى چلوکباب تهیه کنى؟ البته
سعى کن از جایى بخرى که تمیز و غذایش خوشمزه و لذیذ باشد. خادم مى‏گوید: من که هیچ وقت ندیده بودم آقا غیر از نان و گوجه یا پنیر و چاى شیرین غذاى دیگرى بخورد، با شوق و عجله گفتم: الان آماده مى‏کنم. زود حرکت کردم تا آقا از تصمیم خود برنگردد. هنگام حرکت به من فرمود: موقع آمدن غذا را در چیزى بپیچ تا دیگران متوجه نشوند. گفتم: به چشم! حرکت کردم. از رستورانى که آشنا بود، غذا تهیه کردم و با اشتیاق فراوان در حالى که آن را مخفى کرده بودم، به منزل برگشتم. سفره‏اى در اتاق آقا پهن کردم و غذا رإ؛ّّ روى سفره گذاشتم. عرض کردم: آقا! سفره آماده است. تا غذا سرد نشده بفرمایید.
فرمود: شما تشریف ببرید بیرون، بعد از نیم (یا یک) ساعت بیایید، ظرف و سفره را جمع کنید.
زمان مقرر به اتاق برگشتم، اما با شگفتى و ناراحتى متوجه شدم آقا غذا را میل نکرده‏اند، پیش خود خیال کردم لابد چیزى در غذا دیده یا باب میلش نبوده که نخورده‏اند. پرسیدم: غذا باب میل شما نبود؟! فرمود: غذا باب میل بود و هیچ مشکلى نداشت.گفتم:پس چرا تناول نفرمودید؟ گفت: از اول هم بناى خوردن نداشتم.
چند روزى بود این نَفْس، هواى چلوکباب کرده بود. مى‏خواستم او را ادب کنم و به او بفهمانم اگر بخواهم مى‏توانم فراهم کنم، اما این کار را نمى‏کنم. خواستم غذا را جلوى چشم نفس قرار دهم، تا آن را ببیند و عطر آن را استشمام کند، وقتى به او ندادم، دیگر چنین هوسى نکند.

برای رسیدن به کمال و موفقیت در دنیا و آخرت باید اراده ای قوی داشته باشیم و با مقاومتها در برابر موانع و آسیبها سر خم نکنیم و سربلند و پیروز گردیم . انشاالله