حوزه علمیه حضرت زینب(س) سریش آباد

یا الله،‌یا محمد،یا علی،‌یا فاطمة زهرا،‌یا حسن،یا حسین،‌یا مهدی (عج) و تو ای روح الله و شما ای پیروان صادق شهیدان.

خدایا چگونه وصیت نامه بنویسم در حالی كه سراپا گناه و معصیت و نافرمانی ام.

 گرچه از رحمت و بخشش تو ناامید نیستم ولی ترسم از این است كه نیامرزیده از دنیا بروم. می ترسم رفتنم خالص نباشد و پذیرفته درگاهت نشوم. یا رب العفو، خدایا نمیرم در حالی كه از ما راضی نباشی. ای وای كه سیه روز خواهم بود.خدایا چقدر دوست داشتنی و پرستیدنی هستی!

 هیهات كه نفهمیدم. یا ابا عبدالله شفاعت! آه چقدر لذت بخش است انسان آماده باشد برای دیدار ربّش ، و چه كنم كه تهیدستم،خدایا تو قبولم كن.

سلام بر روح خدا، نجات دهنده ما از عصر حاضر، عصر ظلم وستم، عصر كفر و الحاد،‌عصر مظلومیت اسلام وپیروان واقعی اش. عزیزانم شبانه روز باید شكرگزار خدا باشیم كه سرباز راستین صادق این نعمت شویم و باید خطر وسوسه های درونی ودنیا فریبی را شناخته و بر حذر باشیم كه صدق نیت وخلوص در عمل ،تنها چاره ساز است.

ای عاشقان اباعبدالله بایستی شهادت را در آغوش گرفت،گونه ها بایستی از شوقش سرخ شود و ضربان قلب تندتر بزند. بایستی محتوای فرامین امام را درك و عمل نمائیم تا بلكه قدری از تكلیف خود را در شكر گزاری بجا آورده باشیم.

وصیت به مادرم وخواهران و برادرانم و اهل فامیل بدانید اسلام تنها راه نجات و سعادت ماست،همیشه بیاد خدا باشید و فرامین خدا را عمل كنید،‌پشتیبان و از ته قلب مقلد امام باشید،‌اهمیّت زیاد به دعاها و مجالس یاد اباعبدالله و شهدا بدهید كه راه سعادت و توشه آخرت است. همواره تربیت حسینی و زینبی بیابید و رسالت آنها را رسالت خود بدانید وفرزندان خود را نیز همانگونه تربیت كنید تا سربازانی با ایمان و عاشق شهادت و علمدارانی صالح وارث حضرت ابولفضل برای اسلام ببار آیند. از همه كسانی كه از من رنجیده اند و حقی بر گردن من دارند طلب بخشش دارم و امید دارم خداوند مرا با گناهان بسیار بیامرزد.

                   خدایا مرا پاكیزه بپذیر

                                   مهدی باكری

هفته دفاع مقدس مبارک باد

ازدست نوشته های مجتبی باجلانی

این روزها که از راه می رسد برای بچه های جبهه وجنگ با سایر ابام تفاوت بسیار دارد روزهائی پر از حماسه وایثار خاطرات تلخ وشیرین که تا این نسل زنده باشند هیچ گاه گرد فراموشی نخواهد گرفت حتی اگر یک تن از آنها باقی مانده باشد چرا که آن روزها یادآور مردانگی مردانی است که تاریخ کمتر از این نوع انسان ها به خود دیده است هیچ گاه حماسه حسین فهمیده وبهنان محمدی درخرمشهر فراموش نخواهد شد آنها نماینده نسلی هستند که همه چیز خود را از آن هشت سال گرفته اند سال های گر از خون وشهادت سال های گراز دلتنگی وخوشحالی.

اما حرف امروز ما چیز زیادی نیست ما از نسل های بعد از خود می خواهیم نگذارند آن همه مردانگی مردان بزرگ کمرنگ گردد می خواهیم جهانیان همواره به دیده احترام به نسل های بعد از جنگ نگاه کنند وبدانند تنها هدف ما از جهاد دفع متجاوز بود واین ایده قابل احترام است می خواهیم نسل های بعد از ما به دنیا اثبات کنند که ایرانی ها هیچ گاه متجاوز نبوده اند وبدانند که پدرانشان برای انجام تکلیفی الهی به پاخواستند.

نسل های بعد ازجنگ اثبات کنند که روح ایرانی با مردانگی وفتوت سرشته شده نه اینکه خدای ناکرده خود را در مدار دشمنان قراردهند وآن همه خون وشهادت را درکوچه پس کوچه های زندگی به فراموشی نسپارند چراکه ما در روزی که قرار است درمقابل نسل های بعد از جنگ قرار گیریم از کوتاهی هایشان نخواهیم گذشت.

مگر قرار است از خون صدها هزارا نسانی که  به ناحق ریخته شده گذشت مگر می توان از رنج وشکنجه های اسیرانمان بگذریم ؟مگر می شود از رنج های جانبازان شیمیائی وقطع نخاعی وآنهائی که سه دهه تمام است بر تشکی خوابیده اند ودوست دارند ستاره ها را ببینند اما راهی نیست می توان گذشت ؟مگر می توان خود را از آه مادرانی که تنها پسر خود را که قرار بود به حجله عروسی بروند اما مراسم حنا بندانشان را با خون خود رنگین نمودند می توان گذشت ؟

نه عزیزان نمی توان از این همه خون عبور کرد پس خود را نسلی بدانید که این همه افتخار را مالک شده اید وپرچم دفاع از آن را به دوش دارید تا فردای قیامت شما نیز در صف شهیدان باشید وافتخار ورود به بهشت را از درب مجاهدان پیدا کنید.

وپایان کلام اینکه….شهدا شرمنده ایم….شما برای بقای انقلاب رفتید و امروز ما برای انقلاب چه کردیم؟؟

قال رسول الله : من ترك معصية لله مخافة الله تبارك و تعالي أرضاه الله يوم القيامة.

امام جعفر صادق (ع) : پيامبر خدا فرمود : هر كه گناهي را براي خدا و ترس از او ترك كند خدا او را در روز قيامت خشنود گرداند.

اصول كافي ، ج 3 ، ص 128

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین و سلم.

انالله و انا الیه راجعون

هذا ما وعدنا الله و رسوله و صدق الله و رسوله. اللهم زدنا ایماناً و ارحمنا. اشهد ان لااله الا الله وحده لا شریك له و أن محمّداً عبده و رسوله ارسله بالهدی و دین الحق و ان الصدیقة الطاهرة فاطمة الزهرا، سیدة نساء العالمین و أن علیاً أمیرالمؤمنین و الحسن و الحسین و علی بن الحسین و محمّد بن علی و جعفر بن محمّد و موسی بن جعفر و علی بن موسی و محمّد بن علی و علی بن محمّد و الحسن بن علی و الحجة القائم المنتظر صلواة الله و سلامه علیهم ائمتی و سادتی و موالی بهم اتولی و من اعدائهم اتبرء و أن الموت و النشور حق و الساعة آتیة لا ریب فیها و أن الجنة و النار حق.

اللهم أدخلنا جنتك برحمتك و جنّبنا و احفظنا من عذابك بلطفك و احسانك یا لطیفاً بعباده یا أرحم الراحمین.

خداوندا! این تو هستی كه قلبم را مالامال از عشق به راهت، اسلامت، نظامت و ولایت قرار دادی؛

خدایا! تو خود می دانی كه همواره آماده بوده ام آن چه را كه تو خود به من دادی در راه عشقی كه به راهت دارم نثار كنم. اگر جز این نبودم آن هم خواست تو بود.

پروردگارا رفتن در دست توست، من نمی دانم چه موقع خواهم رفت ولی می دانم كه از تو باید بخواهم مرا در ركاب امام زمانم قرار دهی و آن قدر با دشمنان قسم خورده دینت بجنگم تا به فیض شهادت برسم.

خداوندا ولی امرت حضرت آیت الله خامنه ای را تا ظهور حضرت مهدی(عج)، زنده، پاینده و موفق بدار. آمین یا رب العالمین – من الله التوفیق

علی صیاد شیرازی، 19 دی ماه 1371-15 رجب 1413

روحش شاد راهش پر رهروباد

مردی به دربار خان زند می رود و با ناله و فریاد می خواهد تا کریم خان را ملاقات کند. سربازان مانع  ورودش می شوند. خان زند در

حال کشیدن قلیان ناله و فریاد مردی را می شنود و می پرسد ماجرا چیست؟ پس از گزارش سربازان به خان، وی دستور می دهد که مرد

را به حضورش  ببرند. مرد به حضور خان زند می رسد. خان از وی می پرسد که چه  شده است  این  چنین  ناله  و فریاد می کنی؟
مرد با درشتی می گوید دزد همه اموالم را برده و الان هیچ چیزی در بساط ندارم.
خان می پرسد وقتی اموالت به سرقت میرفت تو کجا بودی؟
مرد می گوید من خوابیده بودم.
خان می گوید خب چرا خوابیدی که مالت را ببرند؟
مرد در این لحظه پاسخی می دهد آن چنان که استدلالش در تاریخ ماندگار و سرمشق آزادی خواهان می شود.
مرد می گوید : من خوابیده بودم چون فکر می کردم تو بیداری!
خان بزرگ زند لحظه ای سکوت می کند و سپس دستور می دهد خسارتش را از خزانه جبران کنند. و در آخر می گوید این مرد راست می گوید

ما باید بیدار باشیم.

قال الله تبارك و تعالي : ما تحبب إلي عبدي بأحب مما افترضت عليه .

امام جعفر صادق (ع) : خداوند متعال فرموده است : بنده من با چيزي محبوبتر از انجام واجبات به من دوستي نكند .

اصول كافي ، ج 3 ، ص 129

نامه نظر علی طالقانی به خدا

این ماجرای واقعی در مورد شخصی به نام نظرعلی طالقانی است که در زمان ناصرالدین شاه طلبه ای در مدرسه مروی تهران بود و از آن

طلبه های فقیر بود. آن قدر فقیر بود که شب ها می رفت دور و بر حجره های طلبه ها می گشت و از توی باقیمانده غذاهای آن ها چیزی

برای خوردن پیدا می کرد. یک روز نظرعلی به ذهنش می رسد که برای خدا نامه ای بنویسد.نامه ی او در موزه ی گلستان تهران تحت عنوان 

 ” نامه ای به خدا “

. نگهداری می شود   

مضمون این نام:

  بسم الله الرحمن الرحیم

!خدمت جنلب خدا

    سلام  علیکم اینجانب بنده ی شما هستم . ازآن جا که شما در قرآن فرموده اید: وما من دابه فی الارض الاعلی الله رزقها 

هیچ موجود زنده ای نیست الا اینکه روزی او بر عهده ی من است  من هم جنبنده ای هستم از جنبندگان شما روی زمین.درجای دیگر از قرآن

:فرموده اید:  ان الله لایخلف المیعاد   مسلما خدا خلف وعده نمی کند. بنابراین اینجانب به چیزهای زیر نیاز دارم

        همسری زیباومتدین-

  خانه ای وسیع-

یک خادم-

یک کالیسکه وسورچی-

یک باغ-

مقداری پول برای تجارت-

لطفاً بعد از هماهنگی به من اطلاع دهید. مدرسه مروی- حجره ی شماره ی 16 - نظر علی طالقانی

نظرعلی بعد از نوشتن نامه با خودش فکر کرد که نامه را کجا بگذارم؟ می گوید، مسجد خانه ی خداست.پس بهتره بگذارمش توی مسجد. می رود به

مسجد امام در بازار تهران (مسجد شاه آن زمان) نامه را در مسجد در یک سوراخ قایم میکنه و با خودش میگه: حتما خدا پیداش میکنه!

او نامه را پنجشنبه در مسجد می ذاره. صبح جمعه ناصرالدین شاه با درباری ها می خواسته به شکار بره. کاروان او ازجلوی مسجد می گذشته، از آن

جا که به قول پروین اعتصامی:

“نقش هستی نقشی از ایوان ماست                           آب و باد وخاک سرگردان ماست“

ناگهان به اذن خدا یک بادتندی شروع به وزیدن می کنه نامه ی نظرعلی را روی پای ناصرالدین شاه می اندازه. ناصرالدین شاه نامه را می خواند و

دستور می دهد که کاروان به کاخ برگردد. او یک پیک به مدرسه ی مروی

 می فرستد، و نظرعلی را به کاخ فرا می خواند. وقتی نظرعلی را به کاخ آوردند ،دستور می دهد همه وزرایش جمع شوند و می گوید:نامه ای که برای

خدا نوشته بودند، ایشان به ما حواله فرمودند.پس ما باید انجامش دهیم و دستور می دهد همه ی خواسته های نظرعلی یک به یک اجراء شود!

بسم الله الرحمن الرحيم

قال الله العزيز الحكيم: يُريدونَ لِيُطفِئوا نورَاللهِ بِاَفواهِهِم واللهُ مُتِمُّ نورِه وَلوكَرِهَ الكافِرون
ملت عزيز ايران؛ امت بزرگ اسلام
دست پليد دشمنان اسلام بار ديگر با اهانت به پيامبر اعظم صلی الله عليه و آله وسلم كينه ی عميق خود را آشكار ساخت و با اقدامی جنون آميز و نفرت انگيز،خشم مجموعه های خبيث صهيونيستی را از تلألؤ روزافزون اسلام و قرآن در جهانكنونی نشان داد. در روسياهی عاملان اين جنايت و گناه بزرگ همين بس كه مقدسترين و نورانی ترين چهره ميان مقدسات عالم را آماج ياوه های مشمئزكننده ی خويش ساخته اند. پشت صحنه ی اين حركت شرارتبار، سياستهای خصمانه صهيونيسم و امريكا و ديگر سران استكبار جهانی است كه به خيال باطل خودميخواهند مقدسات اسلامی را در چشم نسلهای جوان در دنيای اسلام از جايگاه رفيع خود فروافكنده و احساسات دينی آنان را خاموش كنند.

اگر ازحلقه های قبلی اين زنجيره ی پليد يعنی سلمان رشدی و كاريكاتوريست دانماركی وكشيش های امريكايی آتش زننده قرآن حمايت نميكردند و دهها فيلم ضد اسلام رادر بنگاههای وابسته به سرمايه داران صهيونيست سفارش نميدادند، امروز كاربه اين گناه عظيم و غيرقابل بخشش نمی رسيد. متهم اول در اين جنايت،صهيونيسم و دولت امريكا است. سياستمداران امريكا اگر در ادعای دخالت نداشتن خود صادقند بايد عاملان اين جنايت شنيع و پشتيبانان مالی آن را كه دل ملتهای مسلمان را به درد آورده اند، به مجازات متناسب با اين جرم بزرگ برسانند.

برادران و خواهران مسلمان در سراسر جهان نيز بدانند كه اين حركات مذبوحانه ی دشمنان در برابر بيداری اسلامی، نشانه ی عظمت و اهميت اين خيزش و مبشّر رشد روزافزون آن است، والله غالبٌ علی امره
سيدعلی خامنه ای
23/شهريور/1391

به آن چه می دانی عمل کن!

حضرت آیت الله بهجت (اعلی الله مقامه الشریف) از جمله نكاتي كه در زمينه اخلاق مطرح مي‌كردند و نسبت به آن عنايت داشتند اين بود که

می فرمودند: در همه کارها، اول از همه، مواظبت كنيد آن چه را که يقين داريد، عمل كنيد! تا آن‌چه را كه نمي‌دانيد خداوند متعال به شما عطا

فرمايد.

 اين بيان ايشان برگرفته از رواياتي است كه از رسول اکرم (صلوات الله علیه و آله) واهل بيت (علیهم السلام) به ما رسيده، که نمونه آن از پیامبر اکرم

(صلی الله علیه و آله) این است که فرمودند:

    «مَن عَمِلَ بِما یَعلَمُ، وَرَّثَهُ (عَلَّمَه) اللّه ُ عِلمَ ما لَم یَعلَم؛ هر کس به آنچه می داند عمل کند، خداوند  این ارث را باقی می نهد که آن چه را نمی داند، به او می آموزد.

اهل بیت (علیهم السلام) می فرمایند: شما آنچه را علم داري عمل كن خداي‌ تعالي آن چه را علم نداري به شما خواهد داد. اين يك نكته‌اي ظریف است که ما آن چه را که از  مسلمات دين‌ است و روشن؛ وقتی به عمل آراستیم، نتیجه این عمل صالح نیل به علم الهی است که بس با ارزش و قیمتی است.

بیان نکات ظریف:

خيلي آقاي بهجت حرف نمي‌زدند و دائم‌الذكر به نظر مي‌آمدند. ايشان گاهي به مناسبتي چيزي مي‌گفتند يا به ديگري مي‌گفتند، وما هم بايد حواسمان جمع می بود که سريع مطب را بگيريم و استفاده كنيم.

گاهي در ضمن لطايفی، نكات خيلي ظريف و دوست‌داشتني را که متناسب با حال طرف بود بیان می کردند. یک روزی، شخصي در صحن مطهر حضرت معصومه (سلام الله علیها) به آقا برخورد كرده بود. به آقا گفته بود كه حضرت آقا من خودم را گم كرده‌ام؛ مي‌خواهم خودم را پيدا كنم، چكار كنم؟ آیت الله بهجت (رضوان الله تعالی علیه) فرموده بودند كه برو در آن صحن يك اتاق و دفتري است به نام دفتر گمشدگان. بگو: من خودم را گم كرده ام، تا كه در بلندگو شما را صدا كنند، ببينيد آيا پيدا مي‌شويد يا نه!

——————

بحار، ج78، ص189